در سیاست گذاری عمومی سه سطح تعریف شده و به هم پیوسته علمی وجود دارد که
گفتمان نظری سیاست پژوهی مجموعه ای منسجم از پاسخ های نظری به سؤالاتی از قبیل: ایدئولوژی دولت، مشروعیت سیاست ها، موضع و نقش شبکه های قدرتمند و پیچیده ذی نفعان) در سیاست، نقش مردم و رسانه ها در سیاست، عمل دولت و چگونگی شکل گیری سیاست، معنادهی به نزاعهای گفتمانی و تأثیرات قدرت بر تشکیل گفتمان سیاستی، چگونگی تشکیل تفاهم عمومی نسبت به سیاست است.
استیونسن در کتاب «شهروندی فرهنگی» مقاله ای با عنوان «سه گفتمان سیاست فرهنگی دارد که نشان می دهد تحول در هر یک از این گفتمان ها معنا و مقصد متفاوتی دارد. آن سه گفتمان عبارتند از:
State discourse of cultural policy Market discourse of cultural policy Civic discourse of cultural policy
در گفتمان دولتی، فرض بر این است که همه چیز متمرکز است و دولت خود را مجاز می داند برای تحقق اهدافش وارد عرصه خصوصی شود و به شکل متمرکزی نهادهای هنری مانند